నేను నిష్క్రమించాక..
నా సమాధిపై మేధావులు శల్యపరీక్ష చేయవచ్చు,
నా కలం సృష్టించిన ప్రళయాన్ని 'మహాకవిత్వం' అని కొలవవచ్చు!
కానీ.. ఓ యువకుడా! అవన్నీ అబద్ధాలు.
నేను కోరింది కీర్తి కిరీటాల మిలమిలలు కావు,
సింహాసనాల ముందు తలవంచే అహంకారాలు అంతకన్నా కావు!
నా కలం—ఎర్రని జెండా!
నా గళం—నిప్పుల కొలిమి!
నా సిరా—శ్రమజీవుల స్వేదధార!
ముందు..
ఆ కొడవలి పట్టిన చేతులకు,
అరిగిపోయిన అరచేతులకు—
వేదాంతాల స్వేచ్ఛ కాదు,
కడుపు నింపే 'గంజి' పాఠం చెప్పు!
పళ్లెంలో అన్నం లేని వానికి..
ఆకాశమంత స్వేచ్ఛ ఇచ్చినా,వట్టి ఎండమావే!
మొద్దుబారిన మెదడుల్లో చైతన్య విస్ఫోటాన్ని రేపు,
బానిస సంకెళ్లను కోసే 'అక్షరాయుధాన్ని' ఇవ్వు!
రాచరికపు కోటగోడల పునాదులు అదిరేలా..
నా అక్షరాన్ని ఒక భూకంపమై విసిరికొట్టు!
అన్యాయం నినదించే ప్రతి అడుగడుగునా..
నా మాటను ఒక వేటకొడవలిలా ప్రయోగించు!
నేను రగిలించింది ఆరిన నిప్పుకణికను కాదు..
ఆకలి కడుపుల్లో దాగిన ప్రళయాగ్ని!
ఎక్కడ ఆకలి కేక వినబడుతుందో.. అక్కడ నా అక్షరం యుద్ధనౌకలా ప్రయోగించు!
ఎక్కడ దోపిడీ జరుగుతుందో.. అక్కడ నా పదంతో ఒక ఉప్పెనలా ముంచెత్తు!
ఈ అక్షర గర్భగోళాన్ని నీ చేతుల్లో పెట్టి వెళ్తున్నాను..
చరిత్ర పుటల్లో నిద్రపోవడానికి కాదు,
నవ సమాజ ఉషోదయాన ప్రచండ భానుడివై ప్రజ్వలించడానికి!
నీ కలానికి పదును పెట్టు..
అది ఆకలి తీర్చే నాగలి కావాలి!
చీకటిని చీల్చే కాగడా కావాలి!
శతాబ్దాల మౌనాన్ని బద్దలు కొట్టే మహా పిడుగు కావాలి!
చలో.. మరో ప్రపంచానికి!
చలో.. మహాప్రస్థానానికి!


