Posts
పగటి రంగుల పండుగులొద్దు -
ఈ జగతి కన్నుల మిరుమిట్లు వద్దులోకమంతా నిదురలో ఒదిగిన వేళ..
సీతాకోకచిలుకల సయ్యాటలు వీడి
కారుచీకటి కౌగిలిలో కరగిపోయిన ఓ వనమాలి!
వికసించుట నీ సహజాతము - పరిమళించుట నీ పోరాటం!
భాస్కరుడి స్వర్ణకాంతులతో నీకు పనిలేదు,
అందాల ఆరబోత అసలే తెలియదు.
బాహ్య సౌందర్యపు బడాయిలు నీ దరి చేరవు,
లోకపు అంచనాల అగాధాలు నిన్ను తాకవు.
సౌరభాల సంతలో నీ అస్తిత్వం అమ్ముడుపోదు,
మెచ్చుకోలు ముసుగుల మధ్య నీ రూపం బంధీ అవ్వదు.
ఎవరో వస్తారని ..
ఎవరో మెచ్చుకుంటారనే ఆశ లేదు.
గాలి రెక్కలపై నీవు పంపే ఈ అదృశ్య లేఖ-
నలుపును ద్వేషించి,
వెలుగును ప్రేమించే లోకానికొక జాగృతి!”
దేవుడి పాదాల చెంత చేరే యోగం లేకున్నా,
అలంకారాల ఆడంబరం దక్కకున్నా -
ముళ్ళ పొదల మాటున మౌనంగా వికసించిన నిగర్వివి!
ఈ చీకటి సామ్రాజ్యంలో నీవే పట్టాభిషిక్త మహారాణివి!
గుర్తింపు లేని గమ్యంలా..
పేరు లేని ప్రవాహంలా..
మట్టి మజిలీ క్షణం దాకా -
సర్వస్వాన్ని వెదజల్లే త్యాగమయి!
ప్రదర్శనశాల లాంటి ఈ లోకపు వీధిలో..
ప్రపంచం చప్పట్లు కొట్టకపోయినా,
ఏకాంతంగా వికసించుట నీ సాహసం!
నీ రూపం లోకం చూడకపోయినా..
నీ గమ్యం నింగికి తెలుసు,
నీ గంధం గాలికి తెలుసు!
No Response to "చీకటి సామ్రాజ్ఞి"
Post a Comment